Hoop!

Tijdens mijn revalidatietraject vanwege mijn chronische ziekte, vroeg één van mijn therapeuten: Je schrijft toch blogs? Op mijn bevestigend antwoord vroeg ze: ga de aankomende week eens opschrijven voor jezelf wat hoop nú betekent voor je.

Ik had het zwaar op dat moment om verschillende redenen en mijn zelfvertrouwen was ver te zoeken. Dus ik vond de opdracht heel lastig, irritant én moeilijk.

Maar zoals vaker bleek – en niet alleen tijdens dit revalidatietraject- maar ook in het gewone dagelijkse leven, iets met je verstand beginnen, levert vaak mooie en verrassende dingen op. Hieronder volgen een aantal van mijn “hoop-gedachten” van toen:

  • Hoop is de bemoediging en aansporing die je krijgt, óók al landt het niet in mijn hart.
  • Hoop is het begrip en respect wat ik ontvang als ik aangeef dat het helemaal niet gaat met me.
  • Hoop is het vertrouwen dat anderen in mij hebben terwijl ik er zelf helemaal doorheen zit en het niet meer heb.
  • Hoop is het loslaten van mijn angst.
  • Hoop is het toelaten van mijn onmacht.
  • Hoop is huilen om verloren dromen zodat er ruimte komt voor nieuwe wegen.
  • Hoop is het aanvaarden van mijzelf met mijn pijn.
  • Hoop is lief zijn voor mijzelf.
  • Hoop is toekomst, heden en verleden.
  • Hoop is mijn houvast van nu omdat het in de toekomst anders zal zijn.

Nu terugkijkend en weer opschrijvend vind ik er weer kracht en hoop in. Zo mogen we ook telkens hoop zoeken in Gods Woord, in wat mensen tegen ons zeggen, in onszelf. Zodat we verder kunnen op de weg die we bewandelen.

Soms gemakkelijk soms met vallen en opstaan en soms, zijn we zelfs voor een tijd lamgeslagen en terneergeslagen.

Maar deze hoop die vastligt in de Heere zal ons altijd weer oprichten!

stille zaterdag 5

© Geschreven en afbeelding door Anja de Jong

Prachtig geschreven Anja! Dank je wel voor je prachtige bijdrage! Anja is schrijver en heeft al een aantal boeken op haar naam staan. Ze heeft een eigen website. Wilt u meer over haar te weten komen? Kijk dan eens op http://www.missieenmijmeringen.nl/Anja/Welkom.html

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Een pijnlijke stilte……..

Wat een drukte is het overal zeg. Tja overal zijn mensen bezig met van alles en nog wat. De mensen lijken wel niet door te hebben wat voor dag het vandaag is. Vandaag is het een spannende dag, een spannende dag omdat 1 iemand van de veroordelende wordt vrijgesproken door het volk.

Wie zal het dit keer zijn? Ik heb geen idee. Ik heb gehoord dat er ook iemand bij de veroordeelden zit, die eigenlijk onschuldig is. Hopelijk wordt die vrijgesproken door het volk. Maar ja je weet het maar nooit.

Het loopt ondertussen na het einde van de middag en de straten beginnen vol te lopen. Het gaat bijna beginnen. Ik worstel mij tussen de mensen heen en krijg af en toe een stoot van iemand. Man wat een drukte zeg! En alleen maar om de drie veroordeelde te zien. Een ongemakkelijk gevoel bekruipt mij, niet wetende waar het vandaan komt.

Ik hoor de mensen praten over een Jezus….Dat is diegene die veroordeeld wordt zonder dat Hij schuldig is. Het schijnt dat Hij verraden is door een kus en daarna is opgepakt en gevangen is genomen. Zomaar….zonder te kijken naar wat Hij heeft gedaan. Verschrikkelijk!

Bah, verraden met een kus. Hoe erg kun je zijn. Ik heb van horen zeggen dat diegene die hem verraden heeft zelf iemand is die dichtbij Jezus heeft geleefd. Hoe erg om Hem dan te verraden. Ze weten niet wat Hij voor daad heeft gedaan maar oppakken kunnen ze wel.

Pfff. wat heftig zeg, de omgeving, het rare gevoel wordt alleen maar erger. Iets in mij zegt dat ik hier weg moet. Maar ik ben ook wel nieuwsgierig om wat hier allemaal zal plaats vinden. Dus ik besluit om verder te gaan. Voorzichtig schuif ik mijn voeten vooruit om ook maar niets te missen van wat er hier zo meteen gebeuren gaat.

Het hoofdkwartier van Pilatus komt langzaam in zicht. Ik zie 3 mensen daar staan. Ik hoor niet wat ze zeggen, zoveel mensen praten en schreeuwen door elkaar heen. Het lijkt er op dat de onschuldige man niet vrijgelaten zal worden. En dat raakt me. Terwijl ik die man helemaal niet ken.

Toch voel ik met Hem mee en wil ik zeker niet dat Hij gekruisigd word. Alleen lijkt de menigte er anders over te denken. Ze schreeuwen kruisig hem en steeds harden en feller. De blik in de ogen van Jezus raakt mij….en tranen stromen over mijn wangen. Zo veel pijn en teleurstelling die ik in die ogen zie. Maar ook liefde. Liefde die ik niet kan verklaren. Waarom is er liefde te zien in deze ogen terwijl de mensen Hem liever zien gaan?

Ik hoor hoe ze beslissen dat Barnabas vrij wordt gelaten. Wat erg! Ik kan het niet langer aanzien en besluit verder te lopen. Er is iets met die man. Met Jezus….ik kan het niet omschrijven. Opeens wordt ik opgeschrikt door hordes mensen die langs mij lopen.

Plotseling botst er iemand tegen mij op. He, kijk even uit zeg! En terwijl ik dat zeg zie ik dat dat diegene is die bij Jezus liep. He jij daar! Wat eens even? Jij kent Jezus! De man kijkt hem verschrikt aan, en ontkent dat hij Jezus kent…Snel loopt hij weg….

Vreemd. Ik draai mij om en zie de mensen naar Golgotha gaan. Een verschrikkelijke plek dat hebben ze mij verteld. Ik loop met de mensenmassa mee en kom bij Golgotha aan. En wat ik daar zie breekt mij hart.

Ik zie een huilende moeder aan de voeten van Jezus die hartverscheurend huilt. Ik zie Jezus aan het kruis met een doornkroon op Zijn hoofd. Zij kruis staat in het midden, naast Hem nog 2 mannen die ook gekruisigd worden. Wat een gruwelijke dood.

111686-Zo-voorkom-je-bloed-aan-de-muur

Ik zie spijkers in Jezus Zijn handen en voeten en nog, ja nog kijkt Hij vol liefde de mensen aan. Ik kan het niet langer aan zien en wil weten wie die man is, voor dat Hij overlijdt en ik altijd met die vraag blijf zitten. Ik loop naar Hem toe en Hij glimlacht naar mij. Ik ga zitten aan Zijn voeten naast Maria zijn moeder. Zij knikt mij vriendelijk toe.

Lieve kind,
Ik ben je Vader.
Ik ken je door en door.
Soms zijn er dingen die je begrip te boven gaan.
Soms is het leven net zo donker als nu hier op Golgotha.
Maar lief kind vergeet NOOIT, ook al zal ik sterven.
Je bent NOOIT alleen! Geef niet op!
Het is nu even moeilijk en onbegrijpelijk wat je hier allemaal ziet.
Maar vertrouw mij! Over een paar dagen zul je weten waarom.
Lief kind, ik hou van je! Zielsveel!
Zoveel zelfs dat dit wel moet gebeuren.
De spijkers in mijn handen en voeten, draag ik voor jou, voor iedereen hier! IK HOU VAN JE! Ik houd je vast en zal je NOOIT loslaten!

Mijn hart wordt overmand door intens verdriet. Ik zie niet in hoe dit ooit goed kan zijn….Ik kijk Hem aan en zie dat Hij het moeilijk heeft met ademhalen.

Als ik weer omkijk, kijkt Hij mij met liefdevolle ogen aan en zegt: ‘ Het is volbracht’!

kruis

NEE, NEE, NEE!!!!!! Ga niet bij mij weg!! Kom terug!!!

Maar het is te laat….Hij is gestorven. Ik ben kapot! Mijn hart is verscheurd. Ik heb er geen woorden voor. Zijn laatste woorden klinken nog na in mijn oren. Ik houd je vast en zal je NOOIT loslaten! Ik kijk naar het kruis voor mij. Zijn bloed wat nog vers op de grond ligt. Ik klam mij vast aan het houten kruis. Het bloed van Jezus maakt vlekken op mijn kleren. Maar dat maakt mij niet uit! Mijn vingers raken Zijn bloed aan. Bloed wat vergoten is voor mij.

Voor mij??

Ik kan het niet geloven maar het rare gevoel wat ik eerst had, is op het moment dat Jezus is gestorven, verdwenen. …ik kan niet anders dan beamen dat Hij daadwerkelijk Gods Zoon is. Het is waar. Ik ben bevrijd!!

Ik denk terug aan die man waar ik tegen opgebotst ben. Ik blijf erbij dat Hij bij Jezus hoort. Maar Petrus zwijgt en ontkent het. En dat raakt mij. Want zijn wij allemaal ook soms niet zo? Als je bij je vrienden bent, kom je er dan eerlijk voor uit dat je Christen bent? Of is dat iets wat ze niet van je mogen weten? Schaam je je ervoor?

Ik denk weer aan dat bloed. Het verse bloed zit nog op mijn handen en mijn kleren. Dat is echt niet voor niets gebeurd. Waarom zou ik mij voor diegene schamen die mijn leven met Zijn leven heeft betaald? Ik ben overmand door verdriet maar ik houd mij vast aan Zijn belofte. Hij houdt mij vast! Terwijl ik naar huis loop blijft er één vraag in mijn gedachten:

‘ Hoe komt dit ooit nog goed’?

Ik kwam een prachtig en indrukwekkend lied tegen. Zie hieronder om het te bekijken! Hij wil ook jouw hand vastpakken! Hij is groter dan alles wat je gedaan hebt en ooit nog zult doen. Laat dit lied je troosten, je kracht geven en bovenal HOOP! 

 

© Copyright Krullies Schrijfsels. Alle rechten voorbehouden. Gehele of gedeeltelijke overname, plaatsing op andere sites, verveelvoudiging op welke andere wijze dan ook en/of commercieel gebruik van deze informatie is niet toegestaan, tenzij hiervoor uitdrukkelijk schriftelijke toestemming is verleend door Krullies Schrijfsels.

 

 

Hoop!

De echte hoop in mijn leven is begonnen na een hele moeilijke periode. Voor die tijd dacht ik niet zo na over hoop. Ik was jong, het leven liep zoals het liep, ook niet altijd makkelijk, maar je hebt dromen over een toekomst die beter wordt. Kinderlijke dromen over ‘als ik later groot ben’ en waarin het leven fantastisch zou worden. 

Op het moment dat het leek te gebeuren, dat groot worden, vleugels uitslaan en de toekomst van mijn jeugddromen instappen, gebeurde er iets waardoor mijn leven op z’n kop stond. Ik kreeg op mijn 17e een heel ernstig ongeluk. Hierdoor veranderde mijn toekomst, ik belandde deels in een rolstoel of liep met krukken. Na anderhalf jaar ziekenhuis en revalideren was ik in zoverre hersteld dat ik weer toekwam aan ‘toekomst-denken’ hoewel ik niet wist hoe ik die moest gaan vorm geven.

Omdat ik wel het idee had dat ik iets wilde met mensen ging ik de opleiding voor agogisch werk doen. Veel beroepen in dit werk zijn lichamelijk te zwaar dus wilde ik dit als opstap gebruiken naar een HBO opleiding. Tijdens de opleiding werd ik ontzettend met mijzelf geconfronteerd. Door weinig stevigheid in mijn jeugd en door mijn hoogsensitiviteit kon ik de klap van het ongeluk niet goed verwerken en moest ik een tijdje in therapie. Het was echt een hele donkere periode en ik wist niet meer goed waarom ik leefde.

En gek genoeg, vanuit die hele diepe put, begon Hoop om het hoekje te kijken. Het begon bij het besluit om geen slachtoffer te zijn van mijn eigen leven. Tegen alle gevoelens van moedeloosheid en uitzichtloosheid begon het zaadje van hoop uit de donkere aarde omhoog te groeien. Ik richtte mijn hoofd naar de Zon. In eerste instantie als een baby, beetje stuurloos en schokkerig. Maar langzamerhand; en echt hier gingen jaren overheen; begon ik steeds meer zicht te krijgen op Hoop. Hoop, soms tegen beter weten in. Hoop omdat ik een God in de hemel heb die als Vader voor mij zorgt. Het mooie is dat Hij iedere keer mensen op mijn pad bracht, boeken liet lezen, waardoor dat zaadje van hoop steeds meer ging ontkiemen.

Er zijn daarna nog perioden in mijn leven geweest waarin het moeilijk werd. Onder andere toen ik werd geconfronteerd met autisme in mijn gezin. Alles stond weer even te wankelen, maar ik viel niet om. Want God stond aan mijn zij en was het stevige anker in mijn gezin.

Inmiddels ben ik heel wat jaren verder en word ik dit jaar 50. De tijd van net na mijn ongeluk lijkt zo ver weg. Lichamelijk gaat het heel erg goed en heb ik mijn rolstoel niet meer nodig*. Ik kan nu zeggen dat mijn leven mooi is. Achteraf gezien was God er altijd bij en is Hij al met mij begonnen, zonder dat ik het nog door had. Het zaadje van hoop is een enorme boom geworden waar ik tegen aan kan leunen als ik moe ben. Waar ik schaduw kan vinden als de zon te warm is. Waar ik mij aan vast kan houden als ik het stevig stormt.

Het gaat uiteindelijk in dit verhaal niet over mij. Maar over het zaadje van Hoop, over Jezus die ons hoop heeft gegeven door Zijn leven in de hemel te verlaten en af te dalen naar ons. Hij is onze grootste Hoop!

*Binnenkort ga ik voor één dag de rolstoel weer in om mee te kunnen lopen met een pelgrimstocht. Deze tocht wordt gelopen ter promotie van het boek I’ll push you. Lange afstanden lopen kan ik niet, dus ik had de keus om niet mee te doen…..of toch weer in de rolstoel te stappen om op die manier mee te kunnen doen. Mijn zusje duwt 🙂

29251124_1569211393197455_686543516_o

© Geschreven door Hannah Kwantes-Felthuis

Prachtig geschreven Hannah! Dank je wel voor je prachtige bijdrage! Wilt u meer over haar en haar blogs te weten komen?  Ze is eigenaar bij atelier ‘hemel en aarden’. Kijk gerust verder op haar site https://www.hemelenaarden.nl/

 

 

 

Er dwars doorheen!

Gisteren hebben jullie de prachtige blog van mijn zusje Ezra kunnen lezen! We zijn al aardig op weg naar Pasen en de maand van hoop is bijna voorbij.
Toch zou ik niet 1 maand als de maand van hoop willen uitroepen. Hoop is van belang om moed te houden en door te blijven gaan. Dus geef niet op met hoop!

Afgelopen weekend waren wij op Texel op familieweekend! Wat hebben we genoten! Echt zo dankbaar kijk ik op dat weekend terug. Het is echt een zegen! Het afgelopen weekend was zoals velen van jullie wel weten, niet echt strand weer. Sowieso is er op een eiland geen pijl op te trekken maar dit weekend was het echt stormachtig op het eiland. Dan heb je de zon en dan ineens heb je toch heel veel wind. Storm dus!

IMG_2752

En tja…Wij zijn nou eenmaal echte liefhebbers van de zee, dus de storm hield ons ook deze keer niet tegen. En tja omdat wij ook nog eens echte doorzetters zijn, waagden we ons toch heel even op het strand.

Wat een natuurkracht is dat zeg, als de wind tegen je aanbeukt. Je kon bijna niet blijven staan. Naar de vloedlijn lopen ging nog net maar de terugweg…….pfffff……..Waar was ik aan begonnen. Hoe kon ik ooit weer bij dat duin aankomen?

Terwijl ik zo mijn voetstappen maakte in het zand, voelde ik de enorme kracht van de wind tegen mij aan. Pfff… wat een enorme wind! Stapje voor stapje zette ik mijn voetstappen verder in het zand, terwijl mijn gedachten mij mee namen.

IMG_2748

Is het in het leven eigenlijk niet net zo? Je probeert je staande te houden als de storm in je leven woedt. Als de tegenslagen tegen je aanbeuken. Je verzet soms voorzichtig, soms met vaste zet, je stappen en komt soms maar nauwelijks vooruit. Je ziet geen hand voor ogen. Alleen maar een wazig uitzicht. Je richt je op wat je in de verte ziet en hoopt veilig aan te komen.

Stapje voor stapje beweeg je je voort.

Tijdens die enorme kracht van de wind, probeerde ik mij staande te houden maar dat koste mij wel veel kracht. Dat ging niet zomaar. Soms werd de wind zo hevig dat ik echt even stil moest staan omdat ik echt niet meer kon. De wind bleef maar waaien. Ik had bijna geen adem meer.

Ook in het leven, heb je het soms nodig om even stil te staan. Stil te staan en te rusten bij diegene die alwetend en almachtig is!

En terwijl ik even stond uit te rusten, dacht ik, ik ga nu dwars tegen de wind in. Dwars door de storm heen. Het is niet makkelijk, zeker niet, het kost zeker enige energie en kracht. Maar ik loop hier niet alleen! Ik voelde de wind om mijn oren heen suizen. Het werd bijna teveel. Toch vatte ik weer moed en ging ik verder dwars door de storm heen.

storm

Is dat niet wat Jezus met ons doet? Soms kan je leven meer lijken op een orkaan dan op een rustig lente weertje. Wat doe je als je middenin een storm zit en je de hevige wind tegen je aanvoelt beuken?

Als je leven meer lijkt op een orkaan dan op een rustig lenteweer, weet dan dat er iemand met jou dwars door die storm heen zal gaan! Als je het alleen moet doen ben je heel lang bezig. Maar met Hem zul je je stappen verder kunnen zetten. Ook al zijn het geen grote stappen. Misschien heel voorzichtig een stukje vooruit. Het gaat misschien niet snel maar het gaat wel sneller omdat er iemand met je aan je hand meeloopt, die je wil helpen, die je de weg zal wijzen.

Mijn zusje stond een stukje verder, kom op, je bent er bijna! Kijk en dat is wat God ook tegen jou wil zeggen. Zet nog een stapje, je bent er bijna!

Door de hevige wind, sprong het zand op en waaide overal heen. Door het zand zag je soms geen hand voor ogen. Weet wanneer je zicht vertroebeld is door wat voor reden dan ook, Hij je bij je hand zal pakken en je mee zal nemen naar een plek waar de storm gestild is. En waar je veilige kunt uitrusten.

Hij gaat dwars door de storm met ons mee. Hij gaat dwars door mijn storm met mij mee!

I can face my giant with confidence!

Een waarheid waar we ons aan vast mogen houden. Hoe moeilijk de situatie soms ook kan zijn. Natuurlijk weet ik dat God met mij mee gaat. Maar op dat moment dat ik daar in die hevige wind stond. Voelde ik echt, God zal met mij en met jou dwars door je storm heen gaan! Hij zal met je huilen, met je lachen en je helpen. Hij weet immers wat lijden is. Kijk maar naar zijn doorboorde handen voor jou!

Hij ging ook dwars door zijn lijden heen. De spijkers in zijn handen gingen ook dwars door zijn handen heen. Zal Hij dan niet ook dwars door jouw storm heen gaan? Samen met jou, hand in hand?

Kijk maar in je eigen hand. En kijk naar die doorboorde hand die in jouw hand ligt. Die jouw hand vastpakt en nooit meer zal loslaten!

 

© Copyright Krullies Schrijfsels. Alle rechten voorbehouden. Gehele of gedeeltelijke overname, plaatsing op andere sites, verveelvoudiging op welke andere wijze dan ook en/of commercieel gebruik van deze informatie is niet toegestaan, tenzij hiervoor uitdrukkelijk schriftelijke toestemming is verleend door Krullies Schrijfsels.

 

The meaning of hope…

Wat is hoop? Een vraag die ik simpel kan beantwoorden met één woord. Wie kent geen hoop? Geen enkel mens kan zeggen, ik ken geen hoop. Als een ieder eerlijk naar zichzelf kijkt, ben je continu aan het hopen. Hoop als verlangen naar iets beters, iets positiefs. Hopen op dat je nog een parkeerplekje hebt, hopen dat het vandaag wat gaat regenen voor je net gestarte moestuin. Hopen dat je nog net een hapje extra mag van mama’s lekkere taart. Hopen op meer geld, een beste baan en ga zo maar verder. Zowel in het materiële als in het geestelijke koestert iedereen hoop.

Hoop is dus altijd aanwezig. Het is geeneens gelinkt aan religie. Zo zitten wij mensen in elkaar. En hoop kent nog een eigenschap: hoop is altijd positief. Wie kan beweren dat hoop negatief is? Denk maar na, zelfs als je negatief hoopt of iets hoopt op iets negatiefs wil dat zeggen dat wanneer het zou uitkomen het voor jou goed uitpakt en dus in jouw geval het positief wordt. Hoop kan dus nooit negatief zijn.

Uiteraard kan wat je hoopt niet altijd goed zijn voor een andere, voor een zaak of situatie. Want hoop kan ook vals zijn. Hoop dat je hebt waaraan eigenlijk de realiteit en het geweten spreekt: dit kan niet. Maar als er valse hoop is dan is er ook ware hoop.

Wat is ware hoop dan? Hoop waarvan je gewoon voelt, dit kan! Dit is mogelijk! Wanneer de uitkomst dan zal zijn…hoe lang het ook moge duren….er is hoop! Hoop die zich kenbaar maakt uit een blinkende traan, een lach dwars door pijn. Hoop die zich kenbaar maakt door een opgeheven hoofd in het strafkamp in Noord-Korea wetende dat daar de dood op volgt. Ja zelfs daar op de ergste plekken van vervolging blijft hoop bestaan. Men is er zelfs bang voor, ze erkennen zelfs het bestaan. Dat is waarom de christenen niet naar de hemel mogen kijken, want daar komt hun hoop vandaan.

Wie kan hoop bestrijden, wie kan het neer doen slaan? Valse hoop, ja, die kan je neerslaan. Ware hoop? Ik zeg van niet. Hoop in zijn algemeenheid? Ik zeg zeker niet. Hoop is een feit, het houdt ons op de been. Zonder hoop stopt alles. En het mooie is van hoop dat er zelfs een hoop is dat alles omvat.

Een hoop dat van het onmogelijke mogelijk maakt! Wie wil dat nu niet?

Een hoop dat dwars door lijden heeft bewezen dat zelfs de dood geen macht meer heeft. Een hoop waarvan je zeker weet dat je nooit bedrogen zou uitkomen. Geen bodemloos verhaal, of een voorwaarde om te ontvangen. Geen verering of zuivering dat hoop vraagt. Geen onderscheid wie je bent, wat je hebt gedaan. Ware hoop voor iedereen.

Een naam, een hoop, een gebeurtenis heeft ons deze hoop gegeven. Egoïstisch als we zijn, mogen we dus blij zijn dat er zelfs de mogelijkheid is dat we niet onze straf hoeven te dragen. Pasen…ken je het wel of ken je het niet? Geleden en gestreden ondanks het kwaad altijd is vermeden door deze ene persoon. Jouw straf werd afgenomen terwijl je het o zo verdiend heb, net als ik. Zelfs de dood heeft geen macht meer. Leven kun je voor altijd. Of je gelooft of niet: ieder mens wil het beste voor zichzelf.

Dus wat kies jij?

Als je slim kiest, dan weet ik het wel. Wat is hoop? Mijn antwoord is simpel en allesomvattend: Jezus.

 

blog ezra

© Geschreven en geïllustreerd door Ezra de Leeuw

 

 

 

De Hemelse afvalcontainer!

Soms zijn er van die dingen dat je oren er echt van gaan klapperen. Soms gebeuren er dingen dat je echt even denkt, droom ik nou echt of is de wereld zo bedorven?

Afgelopen week is onze oranje afvalcontainer gestolen. Wij hebben hem netjes aan de weg neergezet om geleegd te worden maar toen we de bak wilden ophalen, stond er alleen nog een vieze oude afvalcontainer wat in de verste verte niet leek op onze eigen bak. En nog erger er zat allemaal bouwafval in.

IMG_20180308_164942_resized_20180313_103257258

Oké….dat kan gebeuren….maar toch…wie neemt er tegenwoordig nou een afvalbak van een ander mee? Dus zoals mensen ons wel kennen, laten wij dit niet zomaar aan ons voorbij gaan natuurlijk en bellen we de gemeente. U krijgt een nieuwe bak…En tja… je raadt het misschien al…..een nieuwe?

Het leek te mooi om waar te zijn. Want we openden afgelopen week de gordijnen en zagen een afvalbak met oranje deksel op onze dam staan. Aha de nieuwe bak is aangekomen! Jippie!! We openen het deksel en vielen bijna om van verbazing. Het is een oude bak waar zelfs nog onderin afval in zit….

Dit is even een klein voorbeeld van hoe het tegenwoordig in de wereld eraan toegaat. Kijk dit is maar een afvalcontainer maar het gaat om het principe. Diegene die het gedaan heeft, daar doen ze niets aan, maar tegen diegene die belt om een nieuwe bak..tja….wat moet ik erover zeggen……….

En ik wil een vergelijking maken. De bak die wij openden zat vol vuil en afval. Soms kan het afval je leiden naar diegene van wie die bak is. Hoe zit jouw bak eruit als je het deksel op doet? Moet je je schamen voor wat we dan zouden zien? Zien we een bak vol oneerlijkheid en bedrog of zien we een bak vol schoonheid en liefde?

Wat zien we als we jouw bak openen? En dan bedoel ik niet de afvalcontainer maar je hemelse bak? Wat zien mensen als ze jou ietsjes beter kennen? Past hetgeen ze zien bij de persoon die ze kennen of niet?

Zoals een afvalcontainer regelmatig geleegd moet worden, zo zouden wij ook eens naar ons hemelse afvalcontainer kunnen kijken. Wat zit er in? En wat nog belangrijker is, wat kan er uit? Is het weer tijd om je bak te legen?

Misschien ken je die slogan nog: ‘ verbeter de wereld, begin bij jezelf ‘ .

Ik moet zeggen dat ik het er helemaal mee eens ben. Want als iedereen maar zijn gang gaat, wordt het een puinhoop in de wereld. En wat kunnen wij er nou aan doen om die puinhoop ietsjes kleiner te maken? Begin bij jezelf….

Kijk in je eigen hart, hoe is het daar gesteld? Hoe is je kijk op mensen, hoe ga jij met bepaalde dingen om? Dat zegt veel over de toestand van je hemelse afvalbak.

Mensen doen acties, ook acties die echt gewoon niet kunnen. Daarop komt weer een reactie van diegenen die erbij betrokken zijn of die het slachtoffer zijn geworden van de actie die iemand heeft uitgevoerd. En zo gaat het verder.

Niemand is perfect. Niet als je mens bent natuurlijk. Maar kunnen we er samen niet voor zorgen dat het leven op aarde ietsjes meer leuker wordt door gewoon eerlijk en open tegen elkaar te zijn?

Laat zien wat je in je hemelse afvalcontainer hebt zitten! En zitten er dingen in die echt niet kunnen, laat je afvalcontainer dan legen en laat hem weer opnieuw vullen door diegene die jou leven in Zijn hand heeft.

Zorg ervoor dat jij je niet hoeft te schamen voor de inhoud van je afvalcontainer!

Of staat het schaamrood je op de kaken als je bedenkt dat iemand het deksel zou openen?

IMG_20180308_164923_resized_20180313_103256810

 

© Copyright Krullies Schrijfsels. Alle rechten voorbehouden. Gehele of gedeeltelijke overname, plaatsing op andere sites, verveelvoudiging op welke andere wijze dan ook en/of commercieel gebruik van deze informatie is niet toegestaan, tenzij hiervoor uitdrukkelijk schriftelijke toestemming is verleend door Krullies Schrijfsels.

 

 

Hoop en hopen!

Een tijdje geleden vroeg Elya mij om een blog te schrijven over ‘hoop’.  Dat vond ik leuk en ik zei al gauw ja. Zonder daadwerkelijk te plannen wanneer ik dat zou gaan doen, of waar ik het zo ongeveer over wilde hebben.

En toen…bereikte de griepgolf ook ons huis, evenals vele andere huizen in Nederland. Eerst werd het ene kind ziek, toen het andere, toen de eerste nog een keer, en toen zij net beter waren, kreeg het derde kind het! Voor mij hield dat in: weg vrije uurtjes, volop in de weer voor mijn zieke kids.

Ik liep maar heen en weer met natte washandjes, water, limonade, thee, keelsnoepjes, schijfjes appel… Daar kwamen nog heel wat onderbroken nachten bij, dus erg fit was ik zelf ook niet meer. Ineens realiseerde ik me dat ik nog een blog zou schrijven….Wanneer ook alweer, deze week? Help!

Het mooie was dat ik een dag later een blad opensloeg, waarin de definitie van hoop en hopen me op een presenteerblaadje aangeboden werd. Alsof het speciaal voor mij gedrukt was!
Dit stond er:

Hoop:
1. een zeker mate van verwachting ( van iets goeds)
2. iemand waarop elke hoop gevestigd is

Hopen:
1. hoop hebben, graag willen, wensen

Die eerste betekenis van hoop, vond ik mooi. Die past wel bij mij, bedachtzaam en relativerend als ik ben. Ik hoopte erg dat de kinderen gauw beter zouden worden en dat ik niet ziek zou worden. Nou, na drie weken waren ze min of meer alledrie weer beter. En ik ben inderdaad op de been gebleven, dus die hoop is uitgekomen.

vandaag_bel_

En wat hoop ik nog meer?

Dat we meer salaris krijgen, dat studeren niet nog duurder wordt, dat de kinderen het naar hun zin hebben op hun school, werk of universiteit, dat ze gelukkig worden…Allemaal hele mooie wensen, die precies passen bij de omschrijving van het werkwoord hopen.

Maar eigenlijk voelt dit soort hopen bijna oppervlakkig. Echte hoop gaat toch veel dieper?

De tweede betekenis van het woord hoop: ‘iemand waar alle hoop op is gevestigd’, vond ik pas echt bijzonder. Want die doet mij denken aan Iemand met een hoofdletter: Jezus. Jezus is degene waar al mijn hoop op is gevestigd. Niet omdat ik hoop dat Hij al mijn wensen uit laat komen. Wel omdat Hij mij moed geeft om te leven, ondanks de omstandigheden.

Hoop om vol te houden als iedereen ziek is of als we krap zitten of als ik gewoon nergens zin in heb. En hoop dat het uiteindelijk allemaal goed komt met deze wereld,  omdat Hij op een dag weer terugkomt. Daar hoop ik op! Niet dat ik er dagelijks mee bezig ben, maar toch.

Hoop is dus ook zoiets als doorgaan tegen beter weten in, volhouden terwijl de moed je ontbreekt.

En die hoop hoef je niet uit je tenen te halen, die geeft God mij en jou, door het geloof in Hem en in Zijn zoon. Hoop doet leven!

© Rineke van Eijk

Prachtig geschreven Rineke! Dank je wel! Rineke houdt veel van schrijven. Wilt u meer over haar en haar blogs te weten komen? Kijk dan gerust verder op de site van Puurvandaag. Hieronder een link die Rineke voor Puur geschreven heeft!  https://www.puurvandaag.nl/binnen/lifestyle/thuiszorg/

 

Hoopvolle toekomst!

Op 23 februari 2017 ben ik bevallen van ons zoontje Noah na 16 weken zwangerschap, nu alweer ruim een jaar geleden. Op de dag dat het een jaar geleden was hebben we als gezin Noah herdacht. De vier kaarsjes, ook voor de andere kindjes stak ik samen met mijn oudste dochter aan.  ‘Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij. Moet je door het water gaan, ik ben bij. Je bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol. Deze woorden las ik uit Jesaja 43. God heeft ons allemaal bij onze naam geroepen, we zijn veilig bij Hem. Daarom zongen we ‘Ik ben veilig in Jezus armen, veilig ben ik bij Hem.

Daarna vertelde ik aan mijn oudste dochter: ‘Ik weet niet goed waarom mama haar zoontje en jij je broertje moet missen, wel weet mama dat waar Noah nu is, hij dicht bij Jezus is, in Zijn armen en het daar goed heeft. Ook al duurt het misschien nog heel lang, toch mogen we hem zien, net als je andere broertje en zusjes, als Jezus terugkomt.’ Daarom lazen we Jeremia 29:11.

God geeft ons een hoopvolle toekomst, ook al zijn we nu nog verdrietig. Samen zongen we het prachtige lied van Sela: ‘een boog in de wolken als teken van trouw, staat boven mijn leven, zegt ik ben bij jou, in tijden van vreugde, maar ook van verdriet, ben ik bij U veilig U die mij ziet’. Op de momenten dat het mij niet lukte om te zingen, zong mijn oudste dochter dit prachtige lied. Zo fijn om op deze manier als gezin ons mooie mannetje gedenken. Als afsluiting van onze herdenking staken we een kaarsje aan bij het grafje van Noah.

Wat een verschil met een jaar geleden. Nog steeds voelde ik mij verdrietig, maar tegelijk was ik ook dankbaar voor wat God ons in het afgelopen jaar heeft gegeven aan waardevolle momenten met elkaar als gezin. Ik kan me geen voorstelling maken hoe het afgelopen jaar zou zijn geweest als ik God niet had gekend. God die dicht bij je is als je verdrietig bent. Jezus, die de dood overwonnen heeft. Door Hem hebben we een hoopvolle toekomst!

Ook al snap ik niet waarom er dingen gebeuren, wat een troost dat ik mag weten dat God mijn geluk voor ogen heeft en niet mijn ongeluk. Hij zal mij een hoopvolle toekomst geven. Dit geldt ook voor jou, je mag met al je verdriet, pijn en vragen naar Hem toe gaan. Hij heeft niet jouw ongeluk voor ogen, maar jouw geluk.

Hij geeft jou een hoopvolle toekomst!

thumbnail_hoopvolle toekomst foto.jpg

© Johanneke Plaggenmarsch

Prachtig geschreven Johanneke! Dank je wel! Johanneke heeft een eigen site waar ze prachtige blogs schrijft! Wilt u meer over haar en haar blogs te weten komen? Kijk dan gerust verder op haar site http://waardevolenuniek.nl/

 

 

 

I fight back!

Soms kunnen er in je leven dingen gebeuren waar je zelf helemaal niets aan kunt doen. Soms zijn de omstandigheden ineens veranderd en krijgt je leven ineens een andere wending. Zonder enige waarschuwing. Zonder dat je je er op kon voorbereiden.

Ben jij een strijder of laat je het allemaal maar over je heen komen en ga je er verder niet op in? Helaas hebben we in deze wereld allemaal te maken met strijd. De één wat meer dan de ander. Hoe jij ingaat op de strijd, heeft te maken met hoe je in elkaar zit. Hoe is jou karakter? Hoe reageer jij op strijd wanneer het voor je neus staat?

Ik kwam op internet een liedje tegen met de titel fightsong. En door de titel wilde ik het liedje luisteren en weten waar het over ging. Ik heb de tekst bekeken en het is een mooi lied met een goede boodschap waar ik even dieper op in wil gaan. Het is geen christelijk nummer maar een nummer met de boodschap dat je niet op moet geven! Wij zijn sterk!

Boksen

Dit lied zou een goed christelijk nummer zijn als ze de zin afmaakten. Wij zijn sterk in Jezus! In het lied word gezongen over dat je in jezelf moet geloven Ook daar heb ik een toevoeging op. Natuurlijk moet je in jezelf geloven, van jezelf houden want anders heb je geen eigenwaarde en vind je jezelf niets waard. Terwijl we allemaal zo veel waard zijn.

Maar niet alleen in jezelf geloven. Want als je het van jezelf verwacht kom je bedrogen uit. Onze mogelijkheden zijn beperkt maar Gods mogelijkheden zijn oneindig! Onthoud dat als je gelooft er nog iemand is, die in je gelooft.

Geloof dat je samen met Jezus bergen kunt verzetten!

Hij zal voor je vechten! Hij is er voor je om de strijd aan te gaan met alles wat je leven belemmerd om te leven zoals je het wil. Hij is er om de strijd aan te pakken en oplossingen te geven om je door deze periode heen te helpen.

Wat is jouw vechtlied?

Waar sta jij voor? Hoe jij met een gevecht omgaat laat zien, hoe je bent. Ik ben iemand die terug vecht. Als mij onrecht wordt aangedaan en ik sta ik mijn recht, dan ga ik ervoor! Dan vecht ik, vecht ik voor gerechtigheid. Want ik weet dat ik de strijd niet alleen aan ga maar dat er Iemand, die alles aan kan met mij mee zal strijden!

In exodus 14:14 staat: De Heer zal voor u strijden, U hoeft zelf niets te doen.

Dat betekent natuurlijk niet dat je er maar op los gaat leven en God alles voor je laat opknappen. Nee, dat betekent dat je in vast vertrouwen en geloof je weet, wie je leven draagt en in handen heeft. En met die zekerheid doe jij wat jij kunt en God zal voor jou doen wat Hij beloofd heeft! Samen hand in hand met Jezus winnen we de strijd! Want Hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld is!

Wat ik mooi vind aan dit nummer is de oproep om niet op te geven. Om door te gaan. Omdat iedereen nog wel een beetje vechtlust in zich heeft. En wij die weten waar we vandaan komen, weten dat we dit nooit alleen hoeven te doen.

En ik spreek uit eigen ervaringen dat vechten niet altijd makkelijk is. Soms is de makkelijkste weg om gewoon op te geven en het maar zo te laten. Maar zo zit ik niet in elkaar. En door dat ik weet wie er met mij mee gaat als er van je verwacht wordt om door te gaan, ga ik door.

Ik vecht terug! Niet alleen of door alleen maar in mijzelf te geloven. Nee, door hand in hand samen met Jezus de strijd aan te gaan. Met Hem weet ik dat we nooit bedrogen zullen uitkomen! Hij zal voor mij strijden en mij helpen!

Laat dat ook een bemoediging voor iedereen zijn!

 

© Copyright Krullies Schrijfsels. Alle rechten voorbehouden. Gehele of gedeeltelijke overname, plaatsing op andere sites, verveelvoudiging op welke andere wijze dan ook en/of commercieel gebruik van deze informatie is niet toegestaan, tenzij hiervoor uitdrukkelijk schriftelijke toestemming is verleend door Krullies Schrijfsels.

Een zaadje genaamd hoop!

Pats, in stukken op de grond.
De pijn is niet te dragen.
Ik zie het verstrakken van je mond.
Je blik maar ook je vragen.

En ik zie jou, die eenzame ziel.
Het inslikken van je tranen.
Ik zie hoe zwaar het je viel,
maar je toch probeert een weg te banen.

En ik zie jou, die toch probeert te stralen.
Maar het licht is snel gedoofd.
Omdat je eigen demonen je inhalen.
En je van je vrijheid hebben beroofd.

En ik zie het kind wat op zijn knieën lag.
En riep, Vader bent u daar?
En het gezicht wat nat van tranen zag,
vragend om een liefdevol gebaar.

Maar toen ik verder keek,
Zag ik binnen in hun hart.
Iets wat ver verstopt leek,
Maar de bloei was al gestart.

Een zaadje genaamd Hoop.
Omgeven door vertrouwen.
En in een kort beloop.
Was zich een mooie bloem aan het ontvouwen.

Hoop om toch te gaan,
Op de weg die Jezus heeft gelopen.
Met hun kruis er achter aan.
en hun harten, ja wijd open.

Hoop om los te laten.
Aan datgene wat hun beklemd.
Het volledig achter te laten,
dat wat hun geloof heeft afgeremd.

Hoop om samen met Jezus op het water te staan.
Door sterke vaderhanden omgeven.
En nee, niet kopje onder te gaan.
Want hoop dat doet leven!

IMG-20180224-WA0002

© Geschreven door Eliza Brandenburg – de Leeuw