Top secret: Advent serie: Een brief van de Herder.

Daar lig je dan. Zomaar onverwachts in het ziekenhuis. Het is al nacht als ze mij naar mijn kamer brengen. De donkerheid en stilte in het ziekenhuis doen mij huiveren terwijl de zuster mij naar mijn kamer brengt. We hebben een plekje voor je gereserveerd zegt de zuster. Gelijk doet die uitspraak mij denken aan God. Die voor ons allemaal ook een plekje in de hemel heeft gereserveerd. De zuster gaat weer weg en laat mij alleen in die donkere en stille kamer. Eenmaal in bed wil de slaap maar niet komen.

IMG_20181130_115220.jpg

Telkens kijk ik op mijn telefoon of er al wat tijd voorbij is gegaan. Ik kijk om mij heen. Ik ben helemaal ingesloten door een gordijn wat altijd rondom de bedden dicht gedaan kan worden.

Zoals het gordijn altijd om die bedden is, zo is God ook altijd bij je! Zijn aanwezigheid zal je nooit verlaten. En dat gaf mij in die nacht kracht. Ik wist dat ik daar niet alleen was, hoe verschrikkelijk ik het ook vond in het ziekenhuis. Ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen. Gelukkig ben ik nu weer thuis.

Maar wat mij ook hoop gaf is dat ik wist dat het weer ochtend zou worden. Het zou niet altijd nacht blijven. Het donker zou verdwijnen en plaats maken voor het licht. Ik verwachtte weer een nieuwe morgen. En is dat ook niet wat we met de adventsperiode doen? Verwachten en uitzien naar het licht wat komen gaat!

Uitzien naar een nieuwe morgen.

Mijn adventsblog had ik al geschreven. Maar door de gebeurtenis van mij deze week heb ik deze toevoeging er nog bij gedaan. Omdat ik weet dat er ook mensen zijn die de december maand verschrikkelijk vinden. Zij houden niet zo van december zoals ik. Dan wil ik je hierbij laten weten, wat ik ook in het ziekenhuis heb mogen ervaren, wat er in deze maand ook zal gebeuren, of hoe je je ook voelt, Hij is bij je! Die zekerheid heb je! Zie vol verwachting naar Hem uit! Het wordt weer ochtend, het donker zal verdwijnen!

Weet je bent nooit alleen.
Zijn aanwezigheid is altijd om je heen!

Net zoals dit mooie lied van Marcel Zimmer!

 

 

Adventsdag 1: Een mysterieus pakketje…..

sterHet is donker. De sneeuwvlokken dwarrelen langzaam naar beneden. Ik kijk naar buiten. Alles lijkt zo donker en kil. Aan de andere kant is het ook een mooi gezicht. Het hele landschap is verdwenen onder een dikke laag sneeuw. Er zal wel geen post komen vandaag, hoe komt de postbode er doorheen? Er is iedereen geadviseerd om binnen te blijven omdat het buiten gewoon te gevaarlijk is, qua weersomstandigheden.

Heerlijk, even aan de warme chocomelk. Ik trek mijn warme pantoffels aan en kruip op de bank. Nog diep in gedachten verzonken hoor ik in de verte een bel. He? Gaat hier nou echt de bel? Ik wacht nog even, en ja hoor ik hoor weer de bel gaan. Wie gaat er in dit weer erop uit? Wie moet dat nu zijn? Voor het huis zie ik een postwagen staan. Mmmm.. misschien toch een pakketje? Maar ik heb helemaal niets besteld? Toch maar de deur openen.

Goedendag, ik heb een pakketje voor U!

De vriendelijke man voor mijn deur strekt zijn armen uit en bied mij het pakketje aan. Ik kijk vragend naar de grote stempel die op de doos staat. Top Secret.

12

Ik heb geen enkel idee wie mij een pakketje moet sturen. En dan top secret? Ik heb ook geen enkel idee wat er in zou zitten. Ik bedank de postbode en doe gauw de deur dicht. Brrr wat is het toch koud! Vol spanning zet ik de doos neer op de keukentafel. Wat zal er toch in zitten? Ik kan niet meer wachten en maak voorzichtig de doos open. Ik haal het plakband van de doos af en open voorzichtig de flappen van de doos. Een mooi klein doosje met een grote strik trekt mijn aandacht in die grote doos.

Naamloos

Voorzichtig pak ik het eruit en maak voorzichtig het deksel open. Ik zie een groot rood hart liggen met daarop een briefje. Dat kleine briefje trekt mijn aandacht. Misschien staat daar de afzender wel op. Ik haal het papiertje van het hart en staar naar een woord met 4 letters. Met grote, prachtigste letters staat er op

Geef!

Ik heb geen enkel idee wat dit betekent. Verder is de doos leeg. Vragen wellen op in mijn hart. Toch heb ik het idee dat dit iets heel bijzonders is. Dus leg ik het doosje met het briefje onder de kerstboom. Ik kruip weer op de bank. Nog nadenkend wat dit zou kunnen betekenen.

Waar denk jij aan bij geef? Ik denk dan gelijk aan het geven aan elkaar. Wat geef jij aan de wereld? Jouw lach, jouw hulp of jouw karakter? Of helemaal niets? En leef je net zoals de wereld tegenwoordig doet, allemaal voor jezelf. Ikke, ikke en ikke.

Wat geef jij?

Volgende week het vervolg op deze blog voor advent!

© Copyright Krullies Schrijfsels. Alle rechten voorbehouden. Gehele of gedeeltelijke overname, plaatsing op andere sites, verveelvoudiging op welke andere wijze dan ook en/of commercieel gebruik van deze informatie is niet toegestaan, tenzij hiervoor uitdrukkelijk schriftelijke toestemming is verleend door Krullies Schrijfsels

 

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Danielle Hoogendijk schreef:

    Fijn dat je weer thuis bent, ik bid je gezondheid toen.
    Ik ben niet echt een “kerst mens”, ik heb meer met het Paasfeest, maar je adventblog is een nadenken, wat geef ik, mooi, dank je wel.

    Liked by 1 persoon

    1. Krullies Schrijfsels schreef:

      Wat lief hoe je dat zegt Danielle! Dank je wel!

      Like

  2. Aritha Vermeulen schreef:

    Mooie advent blog. Goed dat je ook iets over jezelf schrijft Ik vind dat heel mooi, die persoonlijke dingen. Hoe je je voelde in het ziekenhuis. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

    1. Krullies Schrijfsels schreef:

      Dank je wel Aritha! Ook voor je reactie op mijn blog!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s